Wraz z nadejściem epoki cyfrowego globalizmu rewolucja kulturalna ­dokonuje ­głębokich przemian w mentalności, na poziomie psychologicznym, społecznym i ­religijnym, doprowadzając do retrybalizacji ludzkiego życia.

W grudniu 2007 roku „The New York Times” ogłosił, że czat (natychmiastowa wymiana wiadomości i poszukiwanie nowych znajomych w internetowych serwisach społecznościowych) to, zdaniem uczonych, odrodzenie dawnych modeli komunikacji ustnej, bezpośrednich więzi, intymności i horyzontalnego modelu relacji, charakterystycznego dla wspólnot plemiennych.

Czy rosnąca popularność serwisów społecznościowych online to tylko przejściowa moda? A może mamy do czynienia z głęboką przemianą w społeczeństwie, odsłaniającą nowy horyzont przyszłości? Jeśli prawdą jest to drugie, jak owo nowe zjawisko wpisuje się w bieżący plan nacechowanej trybalizmem rewolucji kulturalnej?

Zanim przystąpimy do analizy powyższych kwestii, warto przypomnieć, że określenie rewolucja kulturalna narodziło się w okresie chińskiej rewolucji komunistycznej, w czasach Mao Tse-tunga, jednak używano go również na Zachodzie, w odniesieniu do rewolucji na Sorbonie z maja 1968 roku. Mimo iż ta ostatnia poniosła klęskę w wymiarze politycznym, jej skutki na polu kultury – zwłaszcza w sferze tendencji mód i obyczajów – odbiły się szerokim echem na całym świecie. Zdaniem brazylijskiego myśliciela katolickiego Plínia Corrêi de Oliveiry, autora Rewolucji i Kontrrewolucji, świat podąża ku Czwartej (po protestanckiej, francuskiej i komunistycznej) Rewolucji, którą cechować będzie przede wszystkim liberalizm i trybalizm. A zatem swoiste cechy rewolucji kulturalnej są bardzo zbliżone do cech Czwartej Rewolucji, jeśli nie wręcz identyczne z nimi.