Świat bez wojen to mrzonka. Świat nieprzerwanego pokoju, wiecznej ­szczęśliwości, raj na ziemi to niebezpieczna utopia, w imię której wybuchały najkrwawsze ­wojny, dopuszczano się najpotworniejszego bestialstwa. Sama idea takiego świata jest zbrodnią intelektualną – najprzewrotniejszym kłamstwem w dziejach ­ludzkości. Świat taki musiałby być bowiem światem bez zła, a to się ziścić nie może przed ­nastaniem Królestwa Niebieskiego. Do tego czasu natura ludzka skażona ­grzechem pierworodnym będzie się skłaniać ku wszelkiemu złu. Kolejne wojny są zatem ­nieuniknione, bo – jak mawiał stary von Clausewitz – wojna to kontynuacja ­polityki odmiennymi środkami. Biada narodom, które nie chcą o tym pamiętać – w chwili ­zagrożenia nie obronią się. I zginą!
 

Najdobitniej wyraża to slogan ukuty przez twórcę dwudziestowiecznego pacyfizmu, Bertranda Russella: Better red than dead – „lepiej ulec komunizmowi niż zginąć”. Szczęśliwy ów człowiek nie doświadczył nigdy na własnej skórze komunizmu, ale czyżby – będąc wybitnym uczonym – nie słyszał o złudnych nadziejach francuskiej arystokracji czasów wielkiej rewolucji: Zabierzcie pierścienie, ale zostawcie nam palce? Owszem, palce arystokratów w przeważającej mierze zostały na swoich miejscach, gilotyna wszak wolała głowy…