Niedawne wydarzenia związane z wyrokiem ­Europejskiego ­Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w sprawie krzyża ­powinny zmusić ostatnich „proroków zdrowego rozsądku” i naiwnych „towarzyszy podróży” w dokonującej się apostazji Starego Kontynentu do jasnych deklaracji i zdecydowanych postaw. Może to już bowiem ostatni moment na porzucenie złudzeń o budowaniu wspólnego europejskiego domu opartego na wartościach i ocalenie resztek honoru – a być może nawet i życia – przed nadciągającą dyktaturą relatywizmu. Zanim europejscy trybuni w imię walki o prawa mniejszości zrezygnują ostatecznie z demokratycznej fasady i ku uciesze miotanego najskrajniejszymi żądzami motłochu wypchną nas na sądowe areny, mamy jeszcze szansę podjąć nierówną walkę o możliwość wyznawania i praktykowania naszej świętej wiary katolickiej.

Nim wszystkich stojących na straży pozostałości prawa Bożego w życiu społecznym okrzykną fundamentalistami i zaczną zamykać w więzieniach za myślozbrodnię, trzeba dla ratowania dusz jasno i otwarcie nazwać dokonujący się proces mianem powrotu do najbardziej fanatycznych form antykatolickich fobii z czasów rewolucji francuskiej czy komuny paryskiej. Właśnie na przykładzie historii Francji – niegdyś arcychrześcijańskiego królestwa – możemy lepiej zrozumieć na czym polega trwająca od wieków wojna przeciw Kościołowi. To w imię tej wojny o „wolność, równość i braterstwo” funduje się dzisiejsze totalitarne prawa w ramach Unii Europejskiej. Do czego zmierza w ostatecznej konsekwencji ten nowy-stary „ład”, możemy dostrzec na przykładzie torujących drogę ku „świetlanej przyszłości” projektów kolejnych ustaw w Hiszpanii czy Wielkiej Brytanii. W tej drugiej katolicy są już w zasadzie o krok od sytuacji prawnej, w jakiej znajdował się Kościół prześladowany po schizmie Henryka VIII. Projekt nowej brytyjskiej ustawy zmuszającej Kościół w imię równości i „niedyskryminowania” do wyświęcania jawnych homoseksualistów, lesbijek i transwestytów stanowi już otwartą zapowiedź prześladowań.