Ewolucjonizm stanowi jedynie prostą hipotezę pozbawioną jakichkolwiek cech ­naukowego obiektywizmu. Stopniowy rozwój nauki coraz bardziej ją podważa. ­Zobaczmy, dlaczego.

Hipoteza ta, znana pod nazwą ewolucjonizmu, została po raz pierwszy wysunięta i w sposób kompletny opisana przez brytyjskiego przyrodnika, geologa i agronoma, Karola Roberta Darwina (1809-1882). Darwinizm był nieustannie dopracowywany na przestrzeni dziejów, jednak jego główny rdzeń nie uległ zmianie, dostosowując się jedynie do konkretnych odkryć naukowych dokonywanych od tego czasu w różnych dziedzinach nauk przyrodniczych.

Darwinizm wciąż opiera się tylko i wyłącznie na trzech głównych podstawach, z których każda okazuje się nietrwała jak domek z kart: na przypadku, selekcji naturalnej oraz gradacji mutacji u żywych gatunków, wymagających bardzo długiego czasu ujawniania się i zaistnienia.

Ponieważ pole badania naukowego stanowi fizyczna płaszczyzna rzeczywistości, metoda badania naukowego zwana jest metodą indukcyjną. Usystematyzowana przez fizyka, astronoma i matematyka z Pizy Galileo Galilei (1564-1642), nazywana jest metodą naukową, metodą eksperymentalną lub metodą Galileusza.

Wedle metody owej fakty zawsze poprzedzają idee. Indukcja ­stanowi proces abstrakcji umożliwiający opracowanie reguły ogólnej, wychodząc od danych szczegółowych i od ich empirycznej weryfikacji wobec jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości.