Któż spośród osób wrażliwych na piękno nie odczuje zadowolenia, rzuciwszy okiem na ten obraz? Pewien francuski lekarz mówił, że piękno stanowi niewyczerpane źródło radości dla tego, kto umie je odkryć. A spotkać je można wszędzie (…) w sztuce malarzy, muzyków i poetów (…) we wschodzie słońca na morzu, w wysokogórskich zawieruchach zimowych. Ale przede wszystkim w duszy człowieka, ponieważpiękno moralne bardziej nas wzrusza od piękna przyrody lub piękna nauki.


Wzrok utkwiony gdzieś w dali, wpatrzony w bliżej nieokreślony punkt – ta młoda kobieta na obrazie odpoczywa z dala od codziennych obowiązków. Na przemian to czyta, to znów z roztargnieniem przez dłuższy czas spogląda na horyzont. Taki błogostan Włosi nazywają w charakterystyczny dla siebie sposób dolce far nienteczyli „słodka bezczynność”. W tej nadmorskiej ciszy niekiedy daje się słyszeć śpiew ptaka, który swym lotem przecina rozświetlony blaskiem słońca błękit nieba. Taras i meble wskazują na bogatą willę burżuazji z okresu belle epoque, wybudowaną tuż nad morzem. Elegancka kobieta trzyma parasolkę, która dostarcza jej przyjemnego cienia…