W 1998 roku rozpoczął ten marsz Hugo Chávez, zwyciężając w wyborach prezydenckich w Wenezueli. Za nim poszła lawina – Lula da Silva w Brazylii, Nestor Kirchner (a po nim jego żona Cristina Fernandez de Kirchner) w Argentynie, Evo Morales w Boliwii, Tabare Ramon Vazquez Rosas w Urugwaju, Rafael Correa w Ekwadorze, Veronica Michelle Bachelet w Chile. Trzeba też wspomnieć o „wielkim powrocie” nawróconego ponoć na katolicyzm Daniela Ortegi w Nikaragui. Wszystkich tych polityków łączą mniej lub bardziej socjalistyczne poglądy, uznanie naczelnej roli państwa w redystrybucji dochodu narodowego, odwoływanie się do nizin społecznych, antyamerykanizm. Wszyscy są także w różnym stopniu „fanami” Fidela Castro, który „bohatersko” rzucił rękawicę Stanom Zjednoczonym.