W ostatnich latach na rynku księgarskim ukazało się wiele pozycji z dziedziny tzw. literatury pamiętnikarskiej, których sporą część stanowią wspomnienia osób wywodzących się z ziemiaństwa i szlachty. Wielu spośród autorów takich wspomnień z łezką w oku zatrzymuje się na czasach swojego dzieciństwa, które postrzegają z perspektywy kilkudziesięciu lat jako okres niemal baśniowy. Są to miejsca niczym mityczna Arkadia, w których spotykają się wspomnienia o rodzicach, przyjaciołach, o dziecięcych zabawach, o kawałku własnej ziemi, tak drogiej, a teraz leżącej niejednokrotnie poza granicami ojczystego kraju, najczęściej zdewastowanej przez lata gospodarki komunistycznej. To wreszcie kolory przewijających się pór roku, wschodów i zachodów słońca, zapachy zielonego lasu i grzybów, kwitnącej łąki.