poloniachristiana
flash
 
Polonia Christiana - nr 2 maj-czerwiec 2008
    drukuj
 
Mariusz Affek
Skradzione regalia
Większość europejskich narodów pieczołowicie przechowuje insygnia władzy swoich monarchów – jako symbole dawnej potęgi i świetności czy bohaterskich dziejów. Austria, choć jest dziś niewielką republiką, pilnie strzeże w wiedeńskim Hofburgu korony Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Węgrzy szczycą się swą koroną św. Stefana, od 2000 r. eksponowaną w budynku Parlamentu. Nawet Szkoci, których kraj stanowi jedynie część Zjednoczonego Królestwa, z dumą pokazują na zamku w Edynburgu swoje regalia. Tymczasem Polska została ze swych najważniejszych regaliów brutalnie ograbiona.

Pod pojęciem „regaliów” rozumiemy insygnia władzy królewskiej, a więc przede wszystkim: koronę, berło, jabłko i miecz, ale niekiedy także i inne przedmioty służące do dopełnienia ceremonii koronacji, jak np.: chorągiew, szaty koronacyjne, Ewangelię, pierścień, klucze itp. Wszystkie używane do koronacji insygnia symbolizowały sakralny charakter całej uroczystości i trudno było sobie wyobrazić, aby mogła ona się odbywać poza świątynią (najczęściej katedrą – dla podkreślenia wielkiej doniosłości wymienionego aktu). Używano nawet określenia „sakra koronacyjna” w celu zaznaczenia, że wówczas namaszczało się nowego monarchę na króla Olejami Świętymi na wzór namaszczania kolejnych królów Izraela przez proroków Starego Testamentu. Oznaczało to, iż tacy władcy – podobnie jak i w czasach biblijnych – podlegali jedynie Bogu, bo to od Niego otrzymali swoje królestwa. W sferze politycznej koronacja połączona z namaszczeniem dawała więc całkowitą suwerenność monarsze i jego państwu oraz pozwalała oddalać roszczenia cesarzy rzymskich narodu niemieckiego, którzy przez wiele stuleci pretendowali do zwierzchnictwa nad wszystkimi państwami świata chrześcijańskiego.
 
 
Czytaj artykuł w całości w wydaniu elektronicznym „Polonia Christiana”
lub zamów papierowy egzemplarz dwumiesięcznika.
 
© copyright Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi       www.piotrskarga.pl