Modlitwa nie jest ozdobnym dodatkiem do życia chrześcijan: stanowi element niezbędny zarówno dla wspólnoty chrześcijańskiej, jak i dla każdego z jej członków. Katechizm mówi nam: Modlitwa jest życiową koniecznością. Dowód przez przeciwieństwo jest nie mniej przekonujący: jeśli nie pozwalamy prowadzić się Duchowi, popadamy w niewolę grzechu. Jakże Duch Święty może być „naszym Życiem”, jeśli nasze serce jest od Niego daleko? „Nic nie jest tak ważne jak modlitwa; sprawi ona, że to, co niemożliwe, staje się możliwe, to, co trudne, staje się łatwe. Jest niemożliwe, aby grzeszył człowiek, który się modli” (św. Jan Chryzostom), (Katechizm Kościoła Katolickiego 2744).

Nieustannie się módlcie! W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. Ducha nie gaście (1 Tes 5,17-19).

Przy każdej sposobności módlcie się w Duchu! Nad tym właśnie czuwajcie najusilniej i proście za wszystkich świętych (Ef 6,18).

Przemawiajcie do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewajcie i wysławiajcie Pana w waszych sercach (Ef 5,19 n.)