Kiedy w marcu 2005 roku, podczas obrad Konferencji Episkopatu Polski biskupi jednogłośnie opowiedzieli się za możliwością przyjmowania Komunii Świętej na rękę, wśród polskich katolików rozgorzała dyskusja. W jakimś sensie musiała ona przypominać tę, która prawie czterdzieści lat wcześniej toczyła się w murach Watykanu, gdy okazało się, że w niektórych krajach Europy bez zgody papieża zmieniono wielowiekowy zwyczaj udzielania Komunii Świętej.

Przeprowadzona metodą faktów dokonanych oraz z pominięciem woli Stolicy Apostolskiej zmiana sposobu udzielania Najświętszego Sakramentu spotkała się z energicznym działaniem Pawła VI. Opracowana przez Watykan ankieta miała odpowiedzieć na pytanie: czy biskupi są przychylni przyzwoleniu na podawanie Komunii Świętej do ręki. Ponieważ większość z nich była przeciwna, papież w specjalnej instrukcji z 28 maja 1969 roku uznał, że w dalszym ciągu obowiązuje tradycyjny sposób udzielania Najświętszego Sakramentu i nakazał dostosowanie się do swojej decyzji. Z uwagi na trudną sytuację w tych krajach, gdzie nowa praktyka już się zakorzeniła, pod jasno sprecyzowanymi warunkami powierzył decyzję w tej sprawie konferencjom episkopatów. Zarazem procedura indultu uzależniała ważność tej decyzji od zgody Stolicy Apostolskiej.