poloniachristiana
flash
 
Polonia Christiana - nr 3 lipiec-sierpień 2008
    drukuj
 
Mariusz Affek
Templariusze na ziemiach polskich
Tajemnice związane z Zakonem Rycerzy Świątyni Jerozolimskiej oraz jego tragiczny koniec rozbudzają wyobraźnię również i w Polsce, czego dowodem są choćby książki­ czy filmy pokazujące poszukiwania legendarnego skarbu templariuszy na naszych ziemiach. Najbardziej popularna okazała się powieść Zbigniewa Nienackiego dla młodzieży z 1966 r. pt. Pan Samochodzik i templariusze, na podstawie której w 1971 r. ­nakręcono nawet serial telewizyjny. Także i obecnie motyw skarbów tego zakonu oraz jego średniowiecznej działalności występuje w powieściach wielu młodych polskich pisarzy, jak np. Sebastiana Mierzyńskiego vel Miernickiego (Relikwia krzyżowca), ­Arkadiusza Niemirskiego (Święty Graal, Złoty Bafomet) czy Jakuba Czarnego (Wyklęci ­mistrzowie).

Tymczasem obecność wspomnianego zgromadzenia rycerskiego na ziemiach polskich wydaje się bardziej prozaiczna i "przyziemna", gdy analizujemy zachowane dokumenty historyczne czy przedmioty kultury materialnej i gdy na ich podstawie staramy się odtwarzać przeszłość. Nie było bowiem u nas nigdy siedzib największych i najbogatszych placówek templariuszy, sami rycerze przebywali na ziemiach polskich zaledwie 90 lat, a ponadto podlegali władzy przeoratu niemieckiego (podobnie jak w Czechach i na Morawach) i nie tworzyli względnie samodzielnej struktury.

Z drugiej jednak strony pewna tajemniczość towarzyszy także i dziejom polskich templariuszy - i to już kiedy próbuje się ustalić przypuszczalną datę przybycia tych rycerzy na nasze ziemie. Wystarczy nadmienić, że do dziś trwa spór pomiędzy współczesnymi historykami o nadanie Opatowa i 16 okolicznych wsi przez księcia sandomierskiego Henryka (syna Bolesława Krzywoustego) zakonowi bliżej nieokreślonemu w dokumentach.
 
Czytaj artykuł w całości w wydaniu elektronicznym „Polonia Christiana”
lub zamów papierowy egzemplarz dwumiesięcznika.
 
© copyright Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi       www.piotrskarga.pl