Jak każde szanujące się wyznanie, także i to posiada swoje święte teksty, które, choć stale głoszone w środkach masowego przekazu przez swych Najwyższych Kapłanów, dla szerszej grupy odbiorców mimo wszystko pozostają nieczytelne. Dlaczego tak się dzieje? Przyczyną takiego stanu rzeczy jest prosta zasada sprowadzająca się do stwierdzenia: To, że na coś patrzysz, nie oznacza, że widzisz lub chcesz zobaczyć. Znakomicie oddaje ten fakt ludowe porzekadło, które głosi, iż ślepy wcale nie jest gorszy od tego, kto widzieć nie chce.

Potwierdzenie owej ludowej mądrości znajdziemy zarówno w historii (niektórzy przeciwnicy nazizmu w latach 30. XX wieku czytali Mein Kampf tylko po to, by łudzić się, że Hitlerowi wystarczy zagarnięcie jedynie skrawka Czechosłowacji), jak i w czasach współczesnych (wyznawcy innych religii niż islam czytają Koran dlatego, iż chcą uważać wszystkie religie za równe i nakierowane na miłość uniwersalną). Zarówno jedni, jak i drudzy na coś patrzą, z czymś się zapoznają, lecz niestety nie dostrzegają lub nie chcą dostrzec tego, co najistotniejsze, zadowalając się jedynie pozorami.