W najbardziej powszechnym odczuciu ekologia to działalność zapobiegająca wyginięciu któregoś z gatunków wieloryba czy ptaka albo protest przeciwko zanieczyszczaniu powietrza, rzek i plaż. Większość ludzi nie zadaje sobie trudu zapoznania się z ideologią głoszoną przez najbardziej radykalne odłamy ekologów. Nie przychodzi im nawet do głowy, jak straszliwe mogą być konsekwencje poddania się utopijnym teoriom opiewającym prymitywne raje zamieszkane przez istoty żyjące w całkowitej harmonii z naturą. Obcując z przyrodą europejską, zapominają, że istnieją takie szerokości geograficzne, na których natura bywa niebezpieczna, wręcz brutalna; że nie da się porównać tygodnia spędzonego w Alpach na słuchaniu śpiewu ptaków, w towarzystwie dobrze zaopatrzonego w prowiant plecaka, z życiem w dżungli, naznaczonym nieustannym zagrożeniem wieloma tropikalnymi chorobami.